Rozen, een dozijn.
Ik weet het. Hij was op weg naar zijn vriendin, maar zij dumpte hem.
Hij noemde niet eens zijn naam, hij wilde ze niet verspillen.
Het was wel fijn na zo'n beroerde week.
Misschien wordt het nu beter.
Tragisch nieuws uit Manhattan vanavond,
waar een jonge vrouw voor een metro werd geduwd.
Serieus, jullie hebben de leukste kinderen van New York.
Dat is waar. - Vertel mij wat.
Wie had gedacht dat deze studiemaatjes een babyfabriek zouden worden?
Ik, zodra ik ze betrapte in mijn bed.
Een keer, eerste jaar. Je moet verder.
Ja, en eerlijk gezegd was dat de enige activiteit in bed dat jaar.
Kun je zaterdag op Sammy's verjaardagsfeestje komen?
2 uur, ja. Ik rond mijn cliënt af en ik kom je helpen.
Hoe gaat dat trouwens, dat gezelschaps-ding?
Als je met 'ding' carrière bedoelt, gaat het echt goed.
Ik heb gewerkt met fantastische mensen.
Ik vind het ongelofelijk wat je doet.
Je stopt een dokter te zijn en vindt een nieuwe manier om mensen te helpen.
Dezelfde oude Jo. - Lief.
Op Joan. - Op Joan.
En de baby. - En de baby.
Sorry, dit is een andere cliënt. Ik moet dit aannemen.
Ik ben zo terug.
Met Joan Watson. - Joan, Dr Caruso van Hemdale hier.
Ik stuurde je een tijdje geleden een dossier.
Ik vroeg me af of je al kans zag om het te bekijken?
Ik open het net.
De patiënt in kwestie beëindigt maandag zijn verblijf bij ons.
Zijn vader is bezorgd over het leven na de revalidatie,
Ik heb een metgezel aanbevolen. Zijn keuze viel op jou.
Kan ik hem vertellen dat de interesse wederzijds is?
Zeker, maar ik heb een vraag. Wat voor naam is Sherlock?
Het lukt niet, zet het maar uit.
Het geluid is niet in orde, dat weet je. - Ik weet het.
Maar het slot ging deze keer beter. Dat duurde maar zes seconden.
Gek eigenlijk. Jij bent Sherlock's sponsor en ik ben alleen maar...
nou, was alleen maar zijn metgezel... tot voor kort.
En nu leer jij me in te breken in auto's.
Je wilt het werk doen dat hij doet.
Trouwens, voor elk uur met jou moet hij er twee met mij doorbrengen.
Hoe gaat dat? - Hij is goed. Hij is op een goede plek.
Gelukkiger sinds jij met hem werkt.
Ik moet gaan. - Ik zal je een lift geven.
Vreselijk nieuws: ik hoorde het van mijn vader vanmorgen.
Echt waar? - Niet van de man zelf, van een van zijn handlangers.
Blijkbaar ziet hij mij als een koopje vanwege het schijntje dat ik van hem leende.
Als je verwijst naar de 2,2 miljoen losgeld die je geleend hebt,
is het iets meer dan een schijntje. - Ik verijdelde de ontvoering.
Elke cent was verantwoord en kwam terug. - Ja, maar toch.
Je bent van zijn speen af, Watson, je kunt stoppen zijn kant te kiezen.
Wat wilde hij?
Een van zijn vele advocaten ontmoeten
en werk van onderzoekende aard bespreken.
Pa kennende is de man een bedrieger's bedrieger.
Pa hielp eens een cliënt verdedigen die de gelijke was van Hitler en Madoff.
Weet je vader dat ik nog steeds hier ben en dat we samenwerken?
Wat kan hem dat schelen? - Ik was gewoon nieuwsgierig.
Je bent een ambitieuze detective, Watson. Richt je nieuwsgierigheid op je zaken.
Indrukwekkend.
Ik weet het, ik kan er de hele dag naar kijken.
Nee, ik had het over het glas. Het is... kogelvrij.
15 cm dik glas, bekleed met polycarbonaat.
Meneer Holmes.
Philip Armistead.
Weet je dat 'shyster' Duits is voor 'iemand die poept'?
En dit is mijn assistente Rebecca.
Laten we naar het spreekwoordelijke geval gaan.
Door hoeveel slijm moeten mijn compagnon en ik waden om u te helpen?
Mijn vader zei dat u mijn diensten nodig heeft.
U bent advocaat, u werkt voor hem, hij waardeert u,
drie redenen om aan te nemen dat het werk verachtelijk zal zijn.
Eigenlijk hoopte ik dat je Rebecca zou kunnen helpen.
Mijn zus Callie is sinds bijna zes maanden vermist.
Ik ben bang dat haar man haar iets heeft aangedaan.
Ik moet zeker beginnen met 'het spijt me'.
Ik baal ervan dat ik deze dingen niet rechtstreeks kan zeggen. Het is gewoon...
Ik houd niet meer van je, Drew.
En het doet me veel pijn dat te zeggen.
Ik geef om je, ik wil dat je gelukkig bent,
maar ik moet ook gelukkig zijn.
Ik dacht dat ik het op kon lossen en ons allebei wat meer tijd geven.
Maar toen die vrouw voor een metro geduwd werd
onlangs... de vrouw met de bloemen...
En, ik weet het niet, ik moest voortdurend aan haar denken.
Het leven is te kort om bij iemand te blijven die je niet gelukkig maakt.
Dus ga ik een poosje weg.
Ik weet niet waarheen en voor hoe lang. Ik weet alleen dat ik tijd nodig heb.
Misschien kun je me op een dag vergeven.
Toen mijn zwager Drew me voor het eerst de video liet zien, zette ik er geen vraagtekens bij.
Callie was altijd een beetje breekbaar.
Spullen pakken en zich een tijdje verstoppen, zo was ze.
Maar toen de dagen weken werden, werd ik achterdochtig.
Het huwelijk was... problematisch?
Callie had hem al eens verlaten, anderhalf jaar geleden.
Wat gebeurde er?
Ik weet het niet. Callie vertelde het pas een paar weken later,
en tegen die tijd waren zij en Drew weer bij elkaar.
Ik wilde er met haar over praten, maar ze zei dat het voorbij was.
Zo was ze... ze kropte alles op.
Toen ze niet reageerde op mijn telefoontjes na het zien van de video, was ik niet verbaasd.
Na een paar weken ging Rebecca naar de politie.
Ze probeerden Callie te lokaliseren via haar mobiele telefoon,
creditcard, e-mail, maar zonder resultaat.
Ze had er sinds haar verdwijnen geen gebruik van gemaakt.
Zij ondervroegen Drew, maar het lukte hem hen te overtuigen dat de video authentiek was.
Je denkt dat het fake is?
Ik denk dat het slecht ging tussen Drew en mijn zus.
Hij dwong haar de video te maken, zodat hij, nadat hij haar vermoord had,
de politie ervan kon overtuigen dat ze was weggelopen.
Wat hij ook deed. - Er is ook nog de koffer.
Die was van onze grootmoeder.
Mijn vader liet hem mij na voordat hij stierf.
Mijn appartement is klein, dus ik liet Callie hem bewaren bij haar thuis.
De deal was dat ze hem terug zou geven als ik ooit verhuisde.
De eerste keer dat ik Drew bezocht nadat ze verdween,
realiseerde ik me dat de koffer ook weg was.
Hij beweerde dat zij hem meenam, maar dat zou ze nooit doen.
Ik vertelde de politie dat ik denk dat hij deed wat hij deed.
En hij gebruikte de koffer om zich van haar te ontdoen.
Ik heb de beste onderzoekers hier maanden aan laten werken.
Ze zijn er niet in geslaagd met iets te komen.
Ik sprak onlangs met je vader
en hij raadde me aan jou in te schakelen.
Wilt u ons even excuseren? Kom op.
Die vrouw kon zich niet erger vergissen in de video van haar zus.
Het is absoluut niet gemaakt onder dwang.
Vertel.
Het menselijke gezicht, Watson, is als de penis.
Althans, volgens de theoreticus Silvan Tomkins. Het punt is...
het gezicht en het mannelijk lid hebben een eigen geest die ons verraadt.
Bijna dagelijks openbaart het onze geheimen aan wie die zoekt.
De vrouw in die video was volkomen kalm toen ze het filmde.
Meer nog, ze was verrukt om verder te gaan.
Jij en ik keken niet naar dezelfde video.
Haar kaakspieren waren ontspannen, haar neusvleugels niet verwijd.
Ze had geen script, ze meende elk woord dat ze zei.
Neusvleugels.
Hier ligt een kans, Watson. Meer bepaald, jij hebt er een.
Dit zou een uitstekende eerste zaak zijn voor jou.
Wil je dat ik Callie Burrell in mijn eentje vind?
Elke goede onderzoeker moet mensen kunnen vinden
die niet gevonden willen worden. Vaak zijn dat gevaarlijke criminelen.
Mevrouw Burrell werd alleen maar moe van haar man.
Het is een zaak met zijwieltjes. - Je weet niet of Callie in orde is.
Er zit misschien iets in in wat haar zus zegt.
Misschien, misschien ook niet. Jouw taak om dat uit te vinden.
Is dit omdat de zaak via je vader kwam?
Nee, omdat de zaak bij jou past.
Trouwens, ik heb er nog een die ik op wil pakken.
Dat is de vrouw die Callie noemt in haar video.
Ze werd vermoord vlak voor Callie "verdween".
De man die haar duwde is nooit gevonden.
Ik verloor een waardevolle informant aan een duwer in Londen.
Lelijke zaak, ja. De gruwelijkste dood die je je kunt voorstellen.
Ik vond die moordenaar. Ik verwacht deze ook te kunnen vinden.
Hé, ga je je vaders vriend niet vertellen wat we doen?
Jouw zaak nu, Watson. Zeg jij het hem.
Vertaling wgm50, Gibbs, S1l3nc0r, Quetsbeek Presync Quetsbeek Controle JM
Ik moet toegeven, ik ben nogal in verlegenheid gebracht dat deze
moord aan mijn aandacht ontsnapte toen deze voor het eerst aan het licht kwam.
Ik zat op dat moment nog steeds opgesloten in Hemdale.
"Opgesloten" is een beetje overdreven.
Enkele dagen na mijn aankomst verbood het personeel me toegang tot kranten.
Iets over politieregisters dat mij irriteerde.
Nee, jij? - Vreemde zaak, deze.
Man benadert vrouw. Man geeft vrouw bloemen.
Loopt dan weg, om even later terug te keren
en duwt vrouw voor de trein.
Het is vrij duidelijk dat de man een psychopaat is.
Waarschijnlijk, ja. Voor de hand liggend, nee.
Hij besteedt veel zorg om zijn gezicht
weg te draaien van de perron beveiligingscamera's.
Met voorbedachte rade. Hij was eerder op het platform om het te verkennen.
Psychopaten kunnen vooraf niets plannen? - Nee, natuurlijk ze kunnen dat.
Maar metroduwers hebben de neiging razende gekken te zijn.
Ze zijn slordig. Deze man was het tegenovergestelde.
Goed nieuws is...
ik weet precies hoe hij eruit ziet.
Ik kan niet zeggen of je nu wel of niet een grapje maakt.
Ik benaderde de getuigen die hielpen met die schets... volledig nutteloos,
vooral met betrekking tot het embleem op zijn jas... ziet eruit als een soort logo.
Ik kan niet zeggen wat het is.
Jij denkt dat je de man aan de hand van het embleem kunt vinden?
Vreemdere dingen, Watson.
Hoe gaat de zoektocht naar de zus van de assistent van vader z'n advocaat?
Ik bekeek alles wat de onderzoekers van het bedrijf hebben samengesteld, tot nu toe, niets.
Ik bedoel, als ze zich echt voor haar man verbergt, doet ze knap werk.
Ik snap nu waarom de politie de zoekopdracht heeft stopgezet.
Heb je al met de echtgenoot gesproken?
Nee, ik belde zijn kunstgalerij maar hij is de stad uit.
Ik ga morgen even langs en doe mijn beste Columbo impressie.
Hij was een...
Laat maar. - Ik ben blij voor je.
Als je met hem praat, zul je je identificeren als een 'adviserend detective".
Dat heb je nog niet eerder gedaan. - Ik...
Nee. Carver and Sons. 20:00 uur, ik zou je ontmoeten.
Ik ga er vanuit dat je het vergeten bent.
Kijk, Em, ik .. - Het is oké. Het is niet alsof
je mij vergat de laatste keer dat we plannen maakten.
Nee, wacht, dat deed je wel.
Laat me het goedmaken... morgen, ik trakteer.
Ik weet het niet, Joan. - Kom op. Ik voel me vreselijk.
Weet je wat? Ja. Morgen is wel goed. Ik zie je om 20:00 uur.
Oké, geweldig. Ik zie je dan.
Meneer Gardner? Hallo. Ik ben Joan Watson. Ik ben advise...
Ik assisteer bij een onderzoek naar de verdwijning van uw vrouw.
Ik vroeg me af of ik u een paar vragen mag stellen?
Natuurlijk. Kom binnen.
Ik dacht dat het weggaan van Callie het ergste was dat kon gebeuren.
Ik had het mis... het ergste was...
me realiseren dat Rebecca dacht dat ik haar wilde kwetsen.
Vindt u het niet vreemd dat Callie niet heeft geprobeerd
om contact met u of Rebecca op te nemen sinds ze vertrokken is?
Ja, dat denk ik wel.
Maar... vind ik het vreemder dan dat ze haar spullen inpakt
en me een Dear John brief stuurt in de vorm van een video? Nee.
Ze was altijd al een zeer... gecompliceerd persoon.
Rebecca vertelde dat Callie al eens eerder weggegaan is?
Ongeveer anderhalf jaar geleden. Het was maar voor een paar dagen, maar toch...
Het was verwoestend. Die keer belde ze me.
Ik smeekte haar om thuis te komen. Ik zei wat haar ook dwars zat, we het op zouden lossen.
Ik denk dat ik tot haar doordrong, omdat... ze kwam terug.
Als je het niet erg vindt dat ik het vraag, wat waren de problemen tussen jullie?
Ik weet het niet.
De eerste keer dat ze weg was, leek het alsof ik met een knuppel op het hoofd geslagen werd.
Ik dacht dat alles goed was tussen ons. Ik dacht dat we het goed hadden.
Natuurlijk, had ik... het mis.
En hoe zat het de tweede keer?
Ze leek een beetje afstandelijk de laatste tijd.
Enigszins depressief. - Weet je waarom?
Had iets te maken met die vrouw die voor de metro is geduwd.
Degene waar ze in de video over sprak.
Rebecca vermeldde ook iets over een koffer die
vermist werd. - Hij werd niet vermist. Callie nam hem mee.
Ik weet niet hoe vaak Rebecca het moet horen voordat ze het gelooft.
Ik wou dat ze begreep dat ik Callie ook terug wil.
Niet omdat ik denk dat ons huwelijk gered kan worden...
Ik weet dat... dat is een gepasseerd station...
maar... omdat ik bezorgd ben om haar.
Ik wil haar vertellen dat het goed is, dat ik wil dat ze gelukkig is.
Zelfs als gelukkig zijn betekent... met iemand anders.
Watson. - Weet je nog dat je gisteren zei dat je dacht dat Callie Burrell waarschijnlijk in orde was?
Dat klopt. - Ik ben er vrij zeker van dat dat niet juist is.
Ik ben er vrij zeker van dat haar man haar vermoord heeft.
...maar omdat ik me zorgen over haar maak.
Ik wil haar vertellen dat het goed is, dat ik wil dat ze gelukkig is.
Zelfs als gelukkig zijn betekent... met iemand anders.
Dat heeft de politie opgenomen de eerste keer dat ze Drew Gardner vijf maanden geleden spraken.
Hij zei vanmorgen precies hetzelfde tegen mij, letterlijk.
En omdat hij zichzelf herhaalt, denk jij dat hij een moordenaar is.
Nee, het is niet omdat hij zichzelf herhaalde,
het is wat hij zei. Dat klonk gerepeteerd... alsof...
alsof hij met zijn verhaal kwam en daarbij gebleven is.
Misschien zit het zo vast in zijn hersenen, omdat hij het zo vaak moest herhalen.
Aan zijn schoonzuster, aan de politie, aan zijn vrienden, aan zijn collega's, aan jou.
Ik wil er geen gaten in prikken, je kan gelijk hebben.
Ik wil gewoon zeker zijn dat je hierover nagedacht hebt.
Er is gewoon iets met deze man, iets wat ik niet leuk vond.
Laten we zeggen dat jouw oordeel over de man juist is.
Hij is een ploert en een moordenaar... Dat zou betekenen dat de inzet
van dit onderzoek zojuist is verhoogd. Wil je dat ik meehelp?
Nee, nog niet.
Als je aan deze zaak zou werken, wat zou je volgende stap zijn?
Heb je meneer Gardner's mobiele nummer bij de hand?
Gaslighting. Een vorm van psychologische mishandeling
waarin onjuiste informatie wordt gepresenteerd
met de bedoeling om een slachtoffer te desoriënteren...
en /of hem bij te sturen naar een bepaalde manier van handelen.
De naam is afgeleid van een toneelstuk uit 1938, genaamd Gaslight,
ook wel bekend als Angel Street.
Waarom heb je zo veel telefoons? - Nou, waarom heb je er maar één?
Zijn pre-paid telefoons.
Ze zijn voor éénmalig gebruik, vrijwel onvindbaar.
Wat doe je?
Ik weet... dat je haar vermoord hebt.
Ik weet... wat je met haar lichaam hebt gedaan.
Meneer Gardner zijn gas is net aangestoken.
Nu is het een kwestie van observeren, kijken waar hij heen gaat, wat hij doet.
Daarvoor moet je een auto huren.
Als Gardner een moordenaar is, kan ons bericht hem uit zijn spel halen.
Misschien vertelt hij jou iets wat hij anders nooit gedaan zou hebben.
Waar ga je heen? - Politiebureau, een verdachte ondervragen.
Je bent niet de enige die voortgang heeft geboekt in het onderzoek.
Ja, ik herken haar.
Ze was een paar maanden geleden in het nieuws. Ze werd voor een trein geduwd of zoiets.
Ja.
Maar dat is niet... hoe u haar kent, toch, Meneer Samuels?
Ik bedoel, jullie... jullie werkten samen in hetzelfde kantoorgebouw.
Voordat ze stierf. Was ze een secretaresse, u was een conciërge.
Dat klopt.
We zagen elkaar soms ergens in het gebouw.
Ja. Ja. Herinnert u zich nog dat u haar bij het metro-perron zag?
Ik kwam gisteravond tot een theorie. De man die Mevrouw Tully vermoordde,
was eerder op dat perron geweest. Hij had het bestudeerd.
Hij wist waar de beveiligingscamera's waren.
Dus begon ik naar de beelden te kijken van de dagen en weken
voorafgaande aan de moord.
U raadt nooit wie haar volgde...
bij meer dan een gelegenheid.
Dit werd vastgelegd tien dagen voor haar moord.
Daar is mevrouw Tully.
Daar bent u.
Als ik mij niet vergis, is dat een mobiele telefoon die u vasthoudt?
U bent discreet, maar u neemt haar op.
Heeft u een strafblad, Meneer Samuels?
U werd gearresteerd voor een beschuldiging van stalking in Florida in 2009.
Dat was een misverstand.
Was dit ook een misverstand? - Hoe groot bent u, één meter 90, 185 pond?
Dat was deze kerel ook.
Plak een valse baard op, een zonnebril, moeilijk om het verschil te zien. Wat denkt u?
Ik denk dat u een uitstekend punt heeft.
Ik zou Vivian nooit gekwetst hebben. - Natuurlijk niet. Ook zou u
haar niet gestalkt hebben, ook zou u geen beelden van haar hebben op uw telefoon.
Oké, prima. U heeft gelijk, ik was er die avond.
En ik was in vermomming.
Maar ik heb haar niet vermoord.
Ik dacht dat ze me een paar nachten daarvoor gezien had.
Dus begon ik een hoed en een sjaal te dragen die mijn mond bedekte.
Ik ben er. Maar ik sta niet in het beeld.
Nou, dat is handig.
Je snapt het niet. Ik was haar die avond ook aan het opnemen.
Ik kan bewijzen dat ik niet degene was die haar duwde.
Mijn God, nee.
Dus, wat denk je?
Het is Anson Samuels stem, dat is zeker.
De vraag is, heeft hij de video op een bepaalde manier gemanipuleerd.
Als het niet zo is, heeft Samuels het duwen geregeld?
Heeft hij een gekke handlanger ingehuurd om het object van zijn obsessie te vermoorden,
zodat hij het voor het nageslacht vast kon leggen?
We houden hem toch vast, maar uiteindelijk moeten we hem aanklagen of laten gaan.
Ik hoopte dat deze nieuwe invalshoek wat licht zou werpen
op de identiteit van de duwer, maar... ongelukkigerwijze,
wordt zijn gezicht ook niet door de camera gefilmd, evenmin als het embleem op zijn jas.
Embleem?
Neem me niet kwalijk.
Watson. Nog steeds aan het observeren?
Als je met 'observeren' bedoelt dat ik op mijn kont zit
te kijken naar een man die niets ongewoons doet,
dan gaat het geweldig.
De sms die ik stuurde had geen effect.
Drew Gardner heeft de galerie de hele dag niet verlaten.
Heb geduld, Watson. Er is geen tak van het speurwerk
die zo belangrijk is, en zo verwaarloosd wordt als de kunst van voetstappen traceren.
Het is wel goed, ik heb nog een paar uur te gaan.
Eigenlijk... niet... Althans je bent niet goed
tussen acht en tien 's avonds.
Waar heb je het over?
Ik hoorde je gisteravond plannen maken met een vriendin.
Een afkorting voor "Emily," als het goed is. - Nee, ik kan niet geloven dat ik het vergat.
Ik niet, dus ik heb Alfredo gevraagd,
en hij komt je zo aflossen.
Meen je dat? Dank je.
De Straatartiest. - Pardon?
De Straatartiest. De violist.
Hij speelt Paganini, 24 Caprices, opus een, nummer elf.
Spoel de band terug.
Daar.
Ik hoor niets door de metro. - Ja, ik ook niet.
Hoe kun je dan zeggen dat hij Paganini's dinges speelde?
Ik kan het zien... ik ken het stuk van... het buigen, vingeren, de dubbele stops.
Wist je niet dat ik viool speel?
Voor vandaag wist ik niet eens dat je at.
Ik snap het niet. Doet het er toe welk liedje de man speelt?
Nee hoor. Waar het om gaat, is dat hij in het midden stopt.
Kijk maar.
Hij stopt halverwege het andante, hij begint zelfs niet aan het presto.
De vraag is waarom hij plotseling stopt, en het perron verlaat.
Het antwoord is...
Hij ziet onze duwer.
Hij kent hem. Hij kan zelfs hebben geweten wat hij ging doen.
Als we onze straatartiest vinden, vinden we onze duwer.
Ik wist niet dat jullie hier ook zouden zijn. - We besloten het op het laatste moment.
Hoe gaat het? Wat is er aan de hand?
Er is een reden waarom ik Hope en Ken vroeg ook te komen.
Kan ik een biertje krijgen?
Je moeder belde me pas. - Ja?
We raakten aan de praat. - Bedankt.
Ik vertelde haar hoe jij en ik elkaar bleven missen. Ze zei dat je nu als detective werkt.
En ze is zo trots op je, opgewonden. Maar toen ik het hoorde...
Wat? - Ik weet het niet. Ik...
Het heeft in zekere zin veel verklaard.
De manier waarop je de afgelopen maanden steeds minder contact had?
Hoe je zoveel plannen met me maakte en ze brak.
Met Hope en Ken. Met anderen.
We waren ongerust over je, Joan. Ik denk dat we dat nog steeds zijn.
Is dit is een interventie?
Nee, helemaal niet. We zijn gewoon vrienden die onze bezorgdheid voor elkaar uitspreken.
Dat is een interventie. Vertrouw me maar. Ik heb er genoeg helpen organiseren.
Toen je nog een metgezel was, toch?
Nadat je chirurg was, maar voordat je besloot om privé-detective te worden?
Het spijt me, maar je lijkt verloren.
Dat lijk je al te zijn sinds je stopte met de geneeskunde.
Wij weten dat je nieuwe mentor je laatste sobere klant is.
En...? - 'En...?'
Joan, je stopte met je baan en verliet je appartement,
zodat je full-time kon leven met een herstellende drugsverslaafde
die je gaat leren hoe een detective te worden?
Heb je iets met hem? Want dat zou veel verklaren.
Weet je wat? Ik zie jullie later.
Wat? Joan.
Ik had niet verwacht dat ik mijn leven aan je moest uitleggen, Emily.
Kom op. Wat zou je tegen me zeggen als ik zei te stoppen met journalistiek om een...
weet ik veel... windsurfer te worden?
Of als Hope zei dat ze het lesgeven wilde opgeven om bij de mariniers te gaan.
Zou je ons echt alleen maar feliciteren?
Of zou je ons apart nemen en informeren of alles in orde was?
Dus je denkt dat wat ik doe als windsurfen is?
Ik weet niet hoe het is. Ik ken jou alleen maar.
En ik weet dat je geen detective bent.
Een van die opslag-locaties.
De man die ik in de gaten moest houden sprak met de manager, en liep die eenheid daar in.
Die koffer.
Die was van zijn schoonzus. Ze dacht dat hij 'm gebruikte om van zijn vrouw af te komen.
Wil je zeggen dat daar iemand in zit?
Sherlock stuurde hem vanmorgen een anonieme sms,
zei dat hij wist waar het lichaam was. En nu haalt hij die koffer uit de opslag.
We moeten de politie bellen. - Nee, nee, nog niet.
Wat bedoel je? - Ik wil dit zelf doen.
Heb je dat breekijzer nog? - Ja.
Ik heb geen alarm gehoord, dus ik moet alleen nog voorbij dat deurslot komen.
Joan... - Wat is er? Denk je dat ik dit niet kan?
Ik weet dat je dit kunt, want na alles wat ik je leerde,
kon je die auto in je slaap jatten... Joan.
Dat is genoeg, mevrouw. Stapt u weg van de auto, alsjeblieft.
Is er een probleem?
Is dit uw voertuig, meneer? - Ja.
Ik ben de bewaker hier. Ik zag deze vrouw op een van mijn schermen in uw auto inbreken.
Jij... kwam me vragen stellen over Callie.
Ik voer onderzoek uit naar deze man.
Ik heb reden om te geloven dat hij zijn vrouw vermoordde en haar lijk verborg in deze koffer.
Wat? Dat is een leugen.
Mijn gelijk is makkelijk te bewijzen. Vraag hem om 'm te openen.
Pardon? Ik hoef niks te openen.
Hij heet Drew Gardner. Je kunt het opzoeken op je telefoon.
Er zijn artikelen over de verdwijning van zijn vrouw.
Ze verdween zes maanden geleden, gelijktijdig met deze koffer.
Wil je deze koffer alsjeblieft open maken? - Ben je gek?
Als ze ernaast zit, heb je niets te verbergen.
Je kunt die koffer voor mij openen, of voor hen.
Ben je nu gelukkig?
Ik heb sterk het gevoel dat ik dit al eerder meegemaakt heb.
Ik betaalde je borgtocht. Het papierwerk wordt afgerond.
Je wordt binnenkort vrijgelaten.
Dankjewel.
Ik sprak Alfredo voordat ik hier kwam. Hij vertelde me wat er vanavond gebeurde.
Je nam een gok. Ja? Geluk is vaak met de dommen.
Maar niet vanavond.
Je had gelijk.
De koffer was dezelfde waarover Rebecca Burrell ons onlangs vertelde.
Als Drew Gardner die niet gebruikte om zich van zijn vrouw's lijk te ontdoen, wat deed hij ermee?
Ik heb de man niet zelf gesproken, maar ik sprak de agenten die hem arresteerden.
Volgens de verklaring die hij hen gaf, verkocht hij de koffer
kort nadat hij de video van zijn vrouw ontving.
Deels uit wrok, deels omdat zijn galerie slecht liep.
Hij wist dat het duizenden dollars waard was.
Hij verkocht 'm aan een verzamelaar.
Hij had het Rebecca maanden geleden kunnen vertellen.
Nou, hij was bang.
Hij wist dat wat hij deed verkeerd was. Hij mocht de koffer niet verkopen.
Blijkbaar inspireerde je bezoek van gisteren hem om alles op te biechten.
Het idee dat Rebecca dacht dat hij de koffer gebruikte om van Callie af te komen
was meer verontrustend voor hem dan het idee
te worden gestraft voor zijn werkelijke delict.
Dus hij vroeg hulp aan de man die 'm kocht en deed een bod om 'm terug te kopen.
De opslagruimte die hij vanavond inging, was van de verzamelaar, niet van hem.
Hij haalde alleen de koffer op, zodat hij 'm terug kon geven aan Rebecca.
Blijkbaar is er een papieren spoor dat deze reeks gebeurtenissen bevestigt.
Ik wist zo zeker dat ze in die koffer zat.
Gezien de vele gegevens, was je hypothese goed.
Maar ik had het mis. - Je had het mis over de koffer.
Dat betekent niet dat je ernaast zat dat hij een moordenaar is.
Ik blijf maar denken dat als jij degene was die in die auto inbrak,
zou zij daar zijn. Maar omdat ik het was...
Ik moet nog een boodschap doen voor de avond voorbij is.
Ik stel voor dat we morgenochtend samen gaan werken aan beide zaken.
Nadat je me hebt geholpen mijn metroduwer te vinden,
kan ik je misschien helpen Callie Burrell te vinden.
Bach? Thaddeus toch, commercieel geworden.
Hoe weet je mijn naam?
Je vele waarschuwingen voor optreden op metroperrons.
Ik ga ervan uit dat dat de reden is dat je nu boven de grond optreedt.
Je bent van de politie. - Nee, hij wel. Ik ben een bezorgde burger.
Zegt de naam Vivian Tully je iets? - Nee.
Misschien haar foto wel.
Je was er die nacht dat een gek haar voor de metro duwde.
Je hoeft het niet te ontkennen. We hebben je op video.
Ja, oké, ik was erbij.
Maar ik hoorde wat er gebeurde op het nieuws. Ik was er niet bij toen het gebeurde.
Natuurlijk wel, toen je de duwer zag, pakte je je spullen, en je vertrok.
Waarom? Omdat je hem kent. Ik wil graag weten hoe.
Sorry, man, ik weet niet waar je het over hebt.
Je weet wel waar ik het over heb, en hoe eerder je mij de connectie vertelt,
hoe kleiner de kans is dat ik Detective Bell vertel dat je ook zakken rolt.
Ik bestudeerde je van de overkant van de straat. Je bent heel goed.
Viool spelen houdt je vingers zeker lenig?
Detective, mag ik even, alstublieft?
Luister, ik kende hem niet, oké? Ik kende hem van gezicht.
Ik zag hem een paar avonden daarvoor, probeerde zijn portemonnee te jatten, hij betrapte me.
Hij greep mijn pols, ik raakte in paniek, rukte me los en stompte hem. Hij viel, ik vluchtte.
Toen ik hem zag in de nacht dat hij het meisje doodde,
was ik gewoon bang dat hij me zou herkennen en de metropolitie bellen, dus ben ik weggegaan.
Je onderzoekt nu mijn jas, niet? Bedenkend waar je kunt infiltreren.
Sorry, oké? Het is een macht der gewoonte. - Natuurlijk.
Ik bedoel, een jas is voor een zakkenroller als een kluis voor een brandkastkraker, niet?
Je moet het bestuderen, een toegang vinden zonder te worden ontdekt.
Dus... de duwer.
Hij had hier een embleem op zijn jas.
Misschien ben je in staat om mij te vertellen wat het was.
Als je het gevoel hebt dat je moet, niet doen.
Dus je straatartiest was in staat dit embleem uit afbeeldingen te selecteren. Wat nu?
We brengen het onder de aandacht van het publiek, eens zien of het, samen met de schets,
iets losschudt.
Ik dacht dat je beide moet weten:
Ik nodigde een tijdje geleden Drew Gardner uit naar het bureau.
Als je excuses maakt, belooft te betalen voor de schade aan zijn auto,
en je onthoudt van verdere intimidatie,
zal hij de aanklacht tegen je laten vallen.
Ik zou onder geen enkele omstandigheid meneer Gardner's voorwaarden accepteren.
Ja, nou, ze is jou niet.
Miss Watson's instincten vertelden haar dat de man een moordenaar is.
Hij heeft gelijk. Ik ben niet zoals jij. Ik ben niet zoals jij.
Ik had nog nooit eerder een strafblad.
Nou...
Ik en meneer Gardner zijn in mijn kantoor.
Denk na over wat je zegt. - Doe ik.
Ik heb. Gisteravond was een waarschuwing. - Je hebt een fout gemaakt.
Nee, het was niet alleen wat er gebeurde bij de opslagfaciliteit.
Mijn vrienden hebben gehoord wat ik doe. - Ik wist niet dat je het geheim wilde houden.
Ze snappen het niet. - Adviezen zijn vluchtig, Watson.
Iedereen heeft er een.
Weet je wat, misschien is wat je doet niet iets dat je kunt leren.
Misschien is het iets dat gewoon van nature moet komen.
Ik heb veel om over na te denken.
Mevrouw Burrell? Joan Watson. We ontmoetten elkaar onlangs.
Alsjeblieft. Ga zitten. - Dank je wel.
Wil je mij meer vragen stellen over Callie?
Eigenlijk kwam ik om me te verontschuldigen.
Ik werd gisteren een beetje te agressief met het onderzoek, en...
Ik ben bang dat meneer Holmes en ik niet op de zaak kunnen blijven.
Mevrouw Watson? - Callie's jas... dat embleem.
Je bedoelt Drew's jasje.
Het was koud die dag. Hij liet die haar dragen.
Ze noemde het zijn "hippie jas". Hij kreeg het tijdens een concert op de universiteit of zoiets
Dit gaat raar klinken, maar had Drew ooit een baard?
Ja, een tijdje.
Hij schoor het af rond dezelfde tijd dat Callie verdween. Waarom?
Laten we beginnen met wat we weten, zullen we?
Vivian Tully werd zes maanden geleden vermoord door een bebaarde persoon.
We weten dat Drew Gardner rond die tijd een baard droeg.
Bovendien had hij een jas identiek aan degene gedragen door de moordenaar.
Enkele dagen later, neemt Callie Burrell een video op
waarin ze zegt dat de moord haar heeft geraakt, het zette haar aan het denken.
Ze verlaat Drew.
Dankzij jou hebben we nu reden om te geloven dat Drew Gardner de man was
die Vivian Tully voor de metro duwde.
De vraag is, waarom?
Wat zijn de kansen dat het
zijn vrouw zo veel zou doen dat ze hem verlaat?
Is het mogelijk dat het dat was waarop hij rekende?
Als hij het was, wat voor soort van plan is dat?
Ik bedoel, hoe kon hij weten dat Vivian Tully doden deze gevolgen voor Callie zou hebben?
Ik weet het niet.
Misschien zit ik hier ook verkeerd. Is het gewoon toeval dat hij die jas met een embleem heeft.
Heb ik verteld hoe storend ik zelftwijfel vind?
Als je moet zwelgen, vraag ik dat je dat doet in de privacy van je eigen kamer.
Moet ik jou eraan herinneren dat ik gisteravond een fout maakte en daardoor werd gearresteerd?
Moet ik jou eraan herinneren dat je vandaag een ontdekking
deed die uiteindelijk beide zaken kan oplossen?
Wil je rouwen om het eerste of het laatste vieren? Want ik ben er nu volledig bij.
Ik wil dit oplossen. - Twee gebeurtenissen.
Een moord door de metro, een verdwijning.
Gebeurtenis "A" kan redelijkerwijs niet
enig effect op Gebeurtenis "B" hebben.
Toch ontbeert het wijsheid om te denken dat de twee niet verbonden zijn.
We weten dat Vivian Tully dood is.
Wij hebben een sterk vermoeden dat Callie Burrell dood is.
Drew Gardner, heeft geen waarneembare link naar Vivian Tully, en daarom
geen waarneembaar motief voor haar moord.
Hij heeft, ondertussen, wel een motief voor de moord op zijn vrouw.
Het huwelijk zat in de problemen, ze verliet hem al eerder. De vraag blijft:
Wat zijn de kansen dat de moord op het metro-perron,
waarvan we denken dat hij er verantwoordelijk voor is,
zijn vrouw zou dwingen het huwelijk een tweede keer te verlaten?
Hoe kan, in dit geval "A" leiden tot "B"?
Misschien heeft "A" niet geleid tot "B".
Misschien heeft "B" geleid tot "A".
Ik weet niet hoe vaak ik het jullie nog moet vertellen: Ik heb Callie niet gedood.
Nou, eigenlijk is dat slechts een van de moorden waarvan wij jou beschuldigen.
Dit is de andere.
Dit is de vrouw waarover Callie sprak in haar video.
Denk je dat ik daar iets mee te maken had?
Zes maanden geleden had je een baard zoals die in die schets.
Je had ook een legerjas met een kenmerkend embleem op de rechterarm.
Ik gaf die jas een lange tijd geleden aan een kledinginzameling.
Gaf je hen je baard ook?
Of schoor je die af, zodat je minder zou lijken op de man die Vivian Tully vermoordde?
Gisteravond, toen mevrouw Watson suggereerde dat je ook de duwer zou kunnen zijn,
Ik was in de war. En dat gebeurt niet heel vaak.
Maar te mijner verdediging, de volgorde van de gebeurtenissen, zoals ik die begrepen had,
sloeg gewoon nergens op.
Je kiest willekeurig een vrouw en je duwt haar naar haar dood.
Enkele dagen later inspireert die misdaad je vrouw jou te verlaten.
Nu, de kans dat de eerste leidt naar de tweede... astronomisch.
Toen herinnerde mevrouw Watson zich dat je vrouw je een keer eerder had verlaten.
De video. Je beweerde dat Callie het zes maanden
geleden voor jou achterliet, maar dat was een leugen.
Ze maakte het anderhalf jaar geleden voor jou...
De eerste keer dat ze je verliet.
Dat is belachelijk.
Stel je even voor dat ik gelijk heb. De video is 18 maanden oud.
Callie verwijst daarin naar een vrouw die voor een trein werd geduwd.
"De vrouw met de bloemen," om haar exacte woorden te gebruiken.
Dat zou betekenen dat 18 maanden geleden een andere vrouw voor een trein werd geduwd.
Een andere vrouw met bloemen. - Haar naam was Anna Peters.
Ze stond op een perron in Harlem toen twee tieners
op hun weg naar school een duwwedstrijd deden.
Een van hen stootte haar per ongeluk over de rand.
Het was een groot verhaal. Een groot deel van de pers
vermeldde dat Anna op weg was naar het ziekenhuis om een zieke vriend te bezoeken.
Toen ze viel, hield ze bloemen, geplukt uit eigen tuin, vast.
Bloemen die ze van plan was aan haar vriend te geven.
Dat is interessant, niet?
De man die zes maanden geleden Vivian Tully vermoordde
gaf haar op onverklaarbare wijze een boeket bloemen vlak voordat hij haar duwde.
Je gaf haar die bloemen. Waarom?
Je dacht dat je een manier had bedacht om je vrouw te doden en ermee weg te komen.
Je gebruikte de video die ze je de eerste keer zond om haar verdwijning te verklaren.
Alles wat je nu nodig had, was metroduwen in de huidige tijd, zodat de video zinvol zou zijn.
Het duwen van een vrouw met bloemen.
Dit is waanzin.
Je bent zomaar een vrouw met een gek verhaal. Je wilt dat ik schuldig ben,
dus je hebt deze uitgebreide fictie gebouwd om in je theorie te passen.
Dus je blijft bij je verhaal?
Officieel verklaar je dat je die video van je vrouw zes maanden geleden ontving?
Ik herhaal dat officieel.
Nou, we hadden gehoopt dat je dat zou doen.
We kregen vanmorgen toegang tot Callie's e-mails.
Natuurlijk, had jij ook toegang tot die e-mails,
omdat je aan iedereen, die misschien zou vragen, moest bewijzen dat de video van haar afkwam.
Je verwijderde de oorspronkelijke e-mail van haar account...
degene die ze anderhalf jaar geleden stuurde.
Vervolgens stuurde je die opnieuw toen de tijd rijp was. Echter...
We vonden het gearchiveerd en opgeslagen op de server.
We weten en kunnen bewijzen, dat je die e-mail 18 maanden geleden ontving,
een paar dagen nadat Anna Peters werd vermoord.
Maar... geloof me niet op mijn woord. Ik ben zomaar een vrouw met een gek verhaal.
Je nam op. Ik ben blij. Ik was niet zeker of je dat zou doen.
Ik was ook niet zeker.
Over onlangs. - Je was onbeleefd?
Ik ga geen excuses maken voor het hebben van zorgen om jou.
Luister, Em... - Ik ga me toch verontschuldigen
om te twijfelen aan jou.
Mijn redacteur wees mij net het gekste verhaal toe.
"Man duwt vrouw voor trein om moord op vrouw te bedekken."
Klinkt dat bekend?
Watson? - Wacht even.
Als je klaar bent, zou je dan naar beneden kunnen komen om kennis te nemen van wat bestanden?
Een oude collega van mij in Londen vroeg om mijn gedachten in een moordonderzoek.
Ik was in staat om in seconden de moordenaar te identificeren.
Ik zou graag willen zien hoe lang het bij jou duurt.
Je genoot een zekere mate van succes vandaag, Watson.
Laten we het ons nu niet naar het hoofd laten stijgen, zullen we?
Hé, Emily, net kwam iets werk-gerelateerd op.
Een andere keer? - Ja, een andere keer, oké? Bye.
Vertaling wgm50, Gibbs, S1l3nc0r, Quetsbeek Presync Quetsbeek Controle JM
ropo64